نوزدهم لغایت 21 فروردین ماه سال 1379 كنفرانسی 3روزه توسط بنیاد هاینریش بل وابسته به حزب سبزهای آلمان و با همكاری بنیاد خانه فرهنگ‌های جهان در شهر برلین آلمان تحت عنوان "ایران پس از انتخابات جامعه مدنی و اهداف اصلاحات در ایران " برگزار شد.

در واقع این بنیاد سه سرفصل اصلی با عناوین جزئیات چرخش تاریخی در ایران از دیدگاه اصلاح طلبان، جزئیات تأمل و بازاندیشی در ساختارهای حكومتی ایران و جزئیات و اهداف چالش‌ اصلاح طلبان نسبت به اسلام را برای اجلاس در نظر گرفته بود كه تماماً در راستای "اجرای پروژه براندازی خاموش یا نفوذ و استحاله از درون " انجام شد.

بر اساس این پروژه هرگونه تغییری در ایران باید از داخل كشور صورت پذیرد و یا اینكه فعالیت‌های خارج نشینان از یك پایگاه عمده داخلی برخوردار باشد تا علاوه بر وحدت رویه و همسان سازی عملیات و برقراری ارتباطات هدفمند میان عناصر داخلی و خارجی ضد نظام اسلامی، امر براندازی و سقوط نظام را تسریع نماید.

در دوره اصلاحات جریانی در این شکل گرفت که خواستار نهادینه کردن فمنیست اسلامی در کشور بودند . اما به مرور و پس از روشن شدن ارتباطات وسیع و گسترده شان با غرب و شرکت در کنفرانسهایی از نوع کنفراس برلین به اجبار زمان نقاب از چهره خود برداشته و نگرش سکولار و بی دین خود را با حرکتهایی چون کشف حجاب در برابر رسانه ها عیان کردند .

هر چند افرادی چون مهر انگیز کار ، شهلا شرکت و شهلا لاهیجی از همان ابتدا به دلیل سوابقی که به پیش از انقلاب اسلامی بر می گشت نمی توانستند چندان ادعایی داشته باشند اما در بازیهای سیاسی و در میان برخی گروههای سیاسی اصلاح طلب نقشی بر عهده گرفته بودند که احتیاج به کمی نمایش دینداری داشت  و آنها تا چندین سال  با دروغ خود را در بین مردم موجه نگاه داشتند.

در ادامه با چند نفر از این زنان که به جای آنکه حامی حقوق بانوان باشند ، نام شریف بانوی ایرانی را لکه دار کرده اند آشنا میشویم .