نگاهی به نقشی محوری حلقه «سلام» و «كیان» در بحران آفرینی بعد از رحلت امام(ره)
قسمت اول این موضوع را اینجا بخوانید

* كانون‌های همگرا
در این مقطع ساختمان كیان تنها كانونی بود كه بازگشت به گذشته و تئوری‌‌پردازی برای محو «اندیشه حكومت اسلامی» و «جوابگو بودن مذهب» دنبال می‌كرد. در این دوره كانون‌های دیگری كه كاملاً با این كانون مرتبط بودند، دست‌اندركار بودند.

مركز مطالعات استراتژیك ریاست جمهوری یكی از كانون‌هایی بود كه در این دوره اقدامات حساب شده‌ای را برای محو «اندیشه حكومت دینی» دنبال می‌كرد. مهمترین مسئولیت حجت‌الاسلام موسوی خوئینی‌ها در این سال ها (1369 تا 1372) مسئولیت این مركز بود. تأسیس این مركز در اوایل سال 70 به عناصر حلقه كیان امكان می‌داد تا با بهره‌گیری از یك كانون حكومتی، اقدامات خود را بدون ترس از تعقیب و یا نگرانی مالی دنبال نمایند. عباس عبدی كه یكی از پایه‌های تشكیل حلقه كیان به حساب می‌آید، به معاونت این مركز رسید و همزمان با حضور او مجید محمدی، عمادالدین باقی، علیرضا علوی‌تبار، محسن سازگارا و سعید حجاریان عناصر شاخص این مركز بودند كه طراحی بخش‌های این مركز را نیز به عهده داشتند. 
تسلط این گروه بر مركز مطالعات استراتژیك ریاست جمهوری، چندین امكان را برای اینان فراهم می‌كرد:
1ـ از نظر مالی آنان را كاملاً تأمین می‌نمود
2ـ حلقه كیان را از حیطه امنیتی برخوردار می‌كرد
3ـ با استفاده از بورس تحصیلی می‌توانستند، افراد مختلفی را جذب و ارتقا داده و به خود متصل نمایند.